The only 'Colourful' blog

வாடா மச்சி இப்பதான் என் வீட்டுக்கு வழி தெரிஞ்சிதா? கம்ப்யூட்டரில் அமர்ந்திருந்த பரத்துக்கு நான் அவன் வீட்டிற்கு போனது ஆச்சரியமாக இருந்திருக்கும் போல.

அப்பிடியெல்லாம் இல்லடா சின்ன சின்ன வேலைகள் அது இதுன்னு வரமுடியறதில்லடா முன்ன மாதிரி என்றவாறே உள்ளே நுழைந்தேன்.

என்னடா எதோ ஸ்மெல் வற்ற மாதிரி இருக்கே

அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடா என்றவாறே ‘ஜிடாக்’கில் சாட்டிக்கொண்டிருந்தான்

அங்கும் இல்லாமல் இங்கும் இல்லாமலாக நான்கு இடங்களில் அடுக்கப்பட்ட பேப்பர் அதிலும் சில கீழே விழுந்து இரைந்து கிடந்தது. கொஞ்சம் அதிக உயரமாக அடுக்கப்பட்டு இருந்ததன் மேல் ஹெல்மெட்

ஒரு மார்கமாகத்தான் இருக்கிறான் என்பது சொல்லாமலே தெரிந்தது.

இருடா மாப்பி போய் ஒரு டீ அடிச்சிட்டு வருவோம் ஒரு பத்து நிமிசம் நெட் பாத்துகிட்டிரு அதுக்குள்ள ரெடியாயிடறேன் என எழுந்தான்.

கீ போர்டை முன்னே பின்னே நகர்த்த இடமில்லை பழைய வீக் புத்தகங்கள் இரண்டு மூன்று பால் பென், வாட்ச், சின்ன டார்ச், ஆஷ் ட்ரே இத்யாதி இத்யாதிகள் அனைத்தும் கம்ப்யூட்டர் டேபிளில் தஞ்சம் புகுந்திருந்தன.

அதெற்கெல்லாம் ‘ஹை லைட்’டாக கேபினெட்டின் மேல் ஒரு செராமிக் டீ கப்பூம், மோடத்தின் மேல் முழுவதும் சாப்பிட்டு முடிக்காத சேமியா உலர்ந்த டிபன் தட்டு. செம ஃபார்ம்லதான் இருக்கிறான் போல என நினைத்துக்கொண்டேன்.

இன்டெர் நெட் எக்ஸ்ப்ளோரர் கிளிக் செய்த உடனேயே ஒரு ஏடாகூடமான பக்கத்திற்கு அது அழைத்துச் செல்ல முற்பட்டது. ஓ இதுதான் ஹோம் பேஜா வெளங்கும்.

ஒரு வழியாக எஸ்கேப் செய்து இரண்டு மெயில் செக் பன்னுவதற்குள் பேன்ட் சர்ட் போட்டுக்கொண்டு வந்தான்

எது எப்படி இருந்தாலும் வெளியே கிளம்பும்போது மட்டும் ‘டீக்’கா ட்ரெஸ் போட்டு சென்ட் அடிச்சி கிளம்பி ஊரை ஏமாத்துறதே பொழப்பா போச்சு பக்கத்துல இருந்து பாத்தாதானே தெரியும் லட்சணத்தை. இந்த விசயத்தில் நானும் அப்பிடித்தான் ஹிஹி ஹி.

ஒரு தம்மை எடுத்து வாயில் வைத்துக்கொண்டேன்
மாப்பி மேட்ச் பாக்ஸ் குடுறா

அங்கதான்டா எங்கயோ லைட்டர வெச்சேன் காணோம் நீ உள்ள கேஸ் பத்தவெச்சி அதுல பத்தவெச்சிக்கடா

வேறு வழியில்லாமல் அப்படியே பத்த வெச்சிகிட்டு பிஸ் அடிக்க பாத் ரூமுக்குள் நுழைந்து வெளியே வரும்போதுதான் கவனித்தேன் பாத்ரூம் உட் கதவில் போஸ்டரில் ஒய்யாரமாய் இருந்த ‘ஜெனிபர் லோபஸ்’ஸை

இத்துனூன்டு போட்டுகிட்டு என்னா போஸ் குடுக்கறாளுகய்யா

அடப்பாவி எப்படா வாங்கின இந்த போஸ்டரை, எங்க வாங்கின? (தெரிஞ்சா நமக்கும் பிரயோசனம் ஆகுமில்ல)

ஆமாடா ஆர்ச்சிஸ்ல போன வாரம்தான் வாங்கினேன். இந்த போஸ்ல நயந்தாரா கிடைச்சிருந்தா இன்னும் நல்லா செமத்தியா இருந்திருக்கும்

எப்பவும் கடைசி நேரத்துல ஓடிப்போய் காக்கா குளியல் குளிப்பேன் இப்பிடி எல்லாம் இருந்தா ஒரு ரெண்டு நிமிசம் சேத்து குளிக்க மாட்டனா அதுக்குதான் என்றான்

ட்விஸ்ட் முதல் பின்னூட்டத்தில்

அழகான ராட்சசி அவளை பார்க்கும் எவரும் திரும்பி இன்னொரு முறை பார்க்காமல் இருந்ததில்லை இருக்கவும் முடியாது. களுக் என சிரிக்கும் அவளின் சிரிப்பில் பித்தாக அல்லவா இருக்கிறேன் நான்.

'குட்டி' பிசாசு அவள். எப்போதும் நான் அவளை அப்படித்தான் கிண்டல் செய்வேன். அவளிடம் எனக்கு பிடித்த பிடிக்காத ஒன்று எப்போதும் போடா, வாடா என 'டா' போட்டுத்தான் பேசுகிறாள். சரி எல்லாம் போக போக சரிபடுத்திடலாம்.

முரடா, பிடிவாதக்காரா, போக்கிரி என அவள் திட்டும்போதெல்லாம் செல்லமாகத்தான் திட்டுகிறாள் என நான் இருந்துவிடுவேன் அதையெல்லாம் உறுதிப்படுத்தும் விதமாக இன்று நடந்துகொண்டு விட்டேனே.

சில சமயம் எதாவது உளறுவாள் சில சமயம் ரொம்ப பெரிய மனுஷி போல கண்டதையும் பேசி அறுப்பாள். அதையெல்லாம் கவனித்தால்தானே நான் அவளின் சட்டையை பிடித்து இழுப்பது கிள்ளுவது என என் வேலையில் கவனமாக இருப்பேன்.

அவள் ஜீன்ஸ்ஸும் டீ சர்ட்டும் அனிந்து வரும் தினங்கள் இன்னும் வசதியாக போய்விடும் எனக்கு. இடுப்பு தெரியுமே!!. அவளுக்கும் பிடித்திருக்குமோ என்னவோ பெரும்பாலும் மறுக்க மாட்டாள்.

சில சமயம் இல்லை பல சமயங்கள் நினைத்துக்கொள்வேன் எப்படி இவளுக்கு மட்டும் எந்த ட்ரெஸ் போட்டாலும் நல்லா இருக்கு என. எந்த நிற உடைகளிலும் பெண்களே அழகு என்பது என்னவோ உண்மைதான்.

சில சமயம் கோவம் வந்து தலையில் 'நறுக்' என குட்டுவாள். வேறு லோகத்தில் சஞ்சரித்துவிட்டு அப்போதுதான் இந்த பூலோகத்திற்கு இறங்கி வருவேன் குட்டுப்பட்ட வலியில் தலையை அழுந்த தடவிய படியே!

பீச் என்ன, பார்க் என்ன, ஹோட்டெல் என்ன என்னை நம்பி அவள் வராத இடம் இல்லை. இத்தனைக்கும் அவள் வீட்டிற்கும் இது தெரியும். அவர்களும் என் மேல் இருந்த நம்பிக்கையில் இதுவரை என்னையோ அவளையோ இருவரும் ஒன்றாக ஊர் சுற்றுவதை ஒன்றும் சொன்னதில்லை. சில சமயம் டூ வீலரில் சில சமயம் ஆட்டோவில். எப்போது வெளிய போலாம்னு சொன்னாலும் ஓகே என அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் ரெடியாகிவிடுவாள்.

ச்ச என்ன இருந்தாலும் அவசரப்பட்டிருக்க கூடாது. தப்பு பன்னிட்டனே மனசு படபட என அடித்துக்கொண்டது. அடுத்த தடவை அவ முகத்துல எந்த முகத்தை வெச்சுகிட்டு முழிக்கிறது. என் மேல் எனக்கு கோவம் கோவமாக வருகிறது. எவ்வளவோ சொன்னாள் ஆனால் நான் தான் கேக்கவில்லை.

காலையில் அந்த நேரத்துக்கு நான் அவள் இருந்த அறைக்கு போயிருக்க கூடாது. அப்போதுதான் குளித்து முடித்து ஆடை மாற்றிக்கொண்டிருந்தாள் கதவை தாழிடாமலே

நான் நுழைந்ததை பிரோவில் இருக்கும் கண்ணாடி வழியாக பார்த்திருப்பாள் போல அதை நான் கவனிக்கவில்லை.

வேண்டாம் உதட்டில உவ்வா இருக்கு என கெஞ்ச கெஞ்ச பின்னாலிருந்து அனைத்தெடுத்து உதட்டில் முத்த்மிட்டுவிட்டேன் என் இரண்டு வயது அண்ணன் மகள் ரஷ்மியை.

நான் அவன் இல்லை கதையின் இன்னொரு ஆங்கிள்!!

ச்ச என்ன பையன் இவன் இத்தனை ரிங் அடிக்குது இன்னும் எடுக்காம? செல்லமாக சலித்துக்கொண்டேன்.

எத்தனையோ முறை சொல்லியிருக்கிறான் பதினொரு மணியிலிருந்து பனிரெண்டு வரைக்கும் போன் செய்தால் எடுத்து பேச கஷ்டம் எப்படியும் மீட்டிங் அது இது என ஆபீஸில் படுத்திக்கொண்டிருப்பார்கள் அதனால எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பு என. ஆனால் என் பேச்சை நானே கேட்பதில்லை போக்கிரி விஜய் போல. பின் எப்படி?

அவன் போனை எடுத்ததும் எனக்கே கேட்காத அளவு மெல்லிய குரலில் பேசினேன் ஏன் இப்படி இந்த மாற்றம் என எனக்கே புரியவில்லை.

இப்போதுதான் ஒரு வாரமாக அவனை தெரியும். சாதாரணமா ஆண்களைப்போல் இல்லாமல் முற்றிலும் வித்தியாசமானவனாக. அவ்வப்போது தந்தையிடம் வழியில் பேசுவதை பார்த்திருக்கிறேன். நாங்கள் புதிதாக குடி வந்திருக்கும் வீட்டிற்கு பக்கத்து வீட்டில் இருக்கிறான்.

பால் காய்ச்சிய அன்று சிலிண்டர் கேட்டு சென்ற அப்பா அந்த வீட்டுல அந்த பையன் மட்டும் இருக்கான் அவங்க ஃபேமிலியெல்லாம் ஊர்ல இருக்காங்களாம் இங்க நாலஞ்சு வருசமா வேலை பாக்கிறானாம். ஒருத்தனுக்கு எதுக்கு இவ்வளவு பெரிய வீடு காசோட அருமை தெரியலை என்றெல்லாம் சொன்னார். இவர் வங்கியில் பணிபுரிவதால் எப்போதும் பணம் பற்றி பேசுவது இயல்பு.

கல்லூரியில் பெண்களிடம் வழியும் மாணவர்களையும், தேவையில்லை என்றால் கூட எதாவது காரணத்தை எடுத்துக்கொண்டு பேச அலையும் பையன்களையுமே பார்த்த எனக்கு இவன் வித்தியாசமாக தெரிந்ததில் ஒன்றும் ஆச்சரியமில்லை.

என்ன மாயம் செய்தானே மந்திரம் செய்தானோ அவனைப்பார்க்கும் போதெல்லாம் நெஞ்சுக்குள் ஒரு படபடப்பு என்னையும் அறியாமலேயே. அவனிடம் மனதை பறிகொடுத்துவிட்டேன் என்பது எனக்கே தெரிகிறது. சரியா தவறா நல்லவனா கெட்டவனா எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் நான் இல்லை. நான் நானாகவே இல்லை முதலில்.

எல்லாமே தலைகீழ்தான் . "கையை கழுவிவிட்டு சாப்பிடும் நான் இப்போதெல்லாம் சாப்பிட்டு கையை கழுவுகிறேன்". இப்படி பல. நண்பிகள் அனைவரும் சேர்ந்து என்னை தூண்டிவிட்டதில் எப்படி எப்போது அவன் காதலை ஒப்புக்கொண்டேன் என்பதும் மறந்துவிட்டது.

தந்தை என் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையையையும் பாசத்தையும் குலைக்க போகிறேன் என நினைக்கும் போது என் மேல் எனக்கே சிறிது வருத்தம் ஏற்பட்டாலும் அவனின் பால் கொண்ட காதல் மயக்கத்தில் அதெல்லாம் ஒரு பொருட்டாக தெரியவில்லை.

இன்று காலையிலிருந்தே ஒரு படபடப்பு. காதல் படத்தில் வருமே பரத்தும், சந்தியாவும் பஸ் ஏறி சென்னைக்கு ஊரை விட்டு ஓடிப்போவது எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது. எல்லாம் நல்ல படியாக நடக்கவேண்டும் என்றைக்கும் விட இன்று இரண்டு நிமிடம் அதிகமாகவே கும்பிட்டேன். மதியம் ஒரு மணிக்கு ட்ரெயின் டிக்கெட் எல்லாம் கடைசி நிமிடத்தில் தக்கலில் எடுத்திருப்பதாக சொல்லியிருந்தான். சரியான நேரத்திற்குள் யாருக்கும் தெரியாமல் எப்படியும் போகவேண்டும்.

கன்னத்தில் கை வைத்து வாயை பிளந்து தூங்கி கொண்டிருந்தேன்.

ஹலோ ஹலோ எவ்வளவு நேரமா நான் கூப்பிட்டுகிட்டிருக்கேன் நீ உக்காந்து தூங்கிகிட்டிருக்கியே. தட்டி எழுப்பினாள் ராட்சசியாய் என் லெக்சரர்.

காதல் யானை வருகிறான் ரெமோ
முத்த தந்தத்தில் முட்டுவன் ரெமோ
அப்பள இதயங்கள் பத்திரம் ரெமோ
ரேம்ப் ஆப் ரெமோ

காதுக்குள் அலறிக் கொண்டிருந்த நோகியா என் சீரிஸ் தன் தொண்டையை அடைத்துக் கொண்டது. அவளிடமிருந்துதான் போன் காலையில் இருந்தே இதற்காகத்தான் வெயிட்டிங். மிக மெல்லிய ஹஸ்கி குரலில் கன்னடத்தில் பேசினாள்.

சரிடா சரிடா என எல்லாம் கேட்டுக்கொண்டேன். எப்பிடித்தான் இப்படி பேசுறாளுகளோ அவளுகளுக்கும் கேக்காம நமக்கும் கேக்காம அவ்வளவு மெல்லிசா! ஹும்.

இப்போதுதான் ஒரு வாரமாக அம்ருதாவை தெரியும். சாதாரணமாகவே இங்கு பெண்கள் மிக அழகாக இருப்பார்கள் கேரளா சாயலும் இல்லாமல் நார்த் இந்தியன் மாதிரியும் இல்லாமல் இரண்டும் சேர்ந்த கலவையாக. இந்த ஊருக்கு வந்த புதிதில் ஒரு மாதம் பேருந்தில்தான் பயணம் அப்போதெல்லாம் நினைத்திருக்கிறேன் ஏன் நம்ம ஊர் டைரக்டர் எல்லாம் ஹீரோயின் தேடி மும்பைக்கும் அங்கயும் இங்கயும் அலையுறாங்க? சாதாரணமா நம்முடன் பேருந்தில் பயணம் செய்யும் பெண்ணே அவ்வளவு அழகாக இருப்பார்கள். அவர்களிலும் இவள் பேரழகியாகவே தெரிந்தாள்.

இன்னும் கொஞசம் புரியும்படி சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஐயங்கார் வீட்டு அழகே என அன்னியனில் பாடியது போல இந்த ஊரில் இவள். பக்கத்து வீட்டிற்கு குடி வந்திருக்கிறார்கள். கெனரா காலேஜில் பிபிஏ படிப்பதாக ஆண்ட்டி சொன்னார்கள்.

தனுஷ் ஒரு படத்தில் ஒரு பிகரை கரெக்ட் பன்ன ஓடி ஓடி அவர்கள் வீட்டுக்கு வேலை செய்வார் அது போல எந்த கஷ்டமும் இல்லாமலேயே அவர்கள் பரிச்சயமாகிவிட்டிருந்தார்கள். அவளின் அப்பா இங்கு கார்பொரேசன் வங்கியில் உயர் அதிகாரி.

பக்கத்து வீட்டிற்கு குடி வந்திருக்கிறோம் இன்னைக்கு பால் காய்ச்சுறோம் என சிலிண்டர் கேட்டு வந்து அவர்தான் அறிமுகம் செய்து கொண்டார் அப்போதுதான் இவ்வளவு பெரிய வீட்டில் தனியாக இருப்பதை தெரிந்துகொண்டார். அவ்வப்போது பார்க்கும் போதெல்லாம் இரண்டு நிமிடம் எதாவது பேசுவோம். என்ன செய்கிறேன் குடும்பம் பற்றியெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டார். அப்படியே நானும். பார்க்கும்போதெல்லாம் ஒரு ஹாய் சொல்வதில் இருந்து என் மீது மிகுந்த நம்பிக்கை வைத்திருப்பதை உணரமுடிந்தது.

என்ன மாயமோ அவளிடம் மனதை பறிகொடுத்துவிட்டேன். அதிலிருந்து எல்லாமே தலைகீழ்தான். நண்பர் ஒருவரும் சேர்ந்து என்னை தூண்டிவிட்டதில் எப்படி அவளிடம் சொன்னேன் என்பதும் மறந்துவிட்டது. அவள் தந்தை என் மீதும் என் வேலை மீதும் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை குலைக்க போகிறேன் என நினைக்கும் போது என் மேல் எனக்கே சிறிது வருத்தம் ஏற்பட்டாலும் அவளின் பால் கொண்ட காதல் மயக்கத்தில் அதெல்லாம் ஒரு பொருட்டாக தெரியவில்லை.

இன்று காலையிலிருந்தே ஒரு படபடப்பு. காதல் படத்தில் வருமே பரத்தும், சந்தியாவும் பஸ் ஏறி சென்னைக்கு ஊரை விட்டு ஓடிப்போவது எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது. எல்லாம் நல்ல படியாக நடக்கவேண்டும் என்றைக்கும் விட இன்று இரண்டு நிமிடம் அதிகமாகவே கும்பிட்டேன். மதியம் ஒரு மணிக்கு ட்ரெயின் டிக்கெட் எல்லாம் கடைசி நிமிடத்தில் தக்கலில் எடுத்திருந்தேன். ஏற்கனவே பேசி வைத்திருந்தபடி அவள் சரியாக வரவேண்டும்.

சார் சார் எவ்வளவு நேரமா போன் அடிக்குது எடுத்து பேசுங்க மேனேஜர் ரொம்ப நேரமா ட்ரை பன்னிகிட்டிருக்கிறாராம். ஜீமெயிலில் வந்திருந்த இந்த ஈமெயிலை
//
cheena (சீனா) said...
என்னாச்சு சிவா - பக்கத்து வீட்லே
யாரும் ஸ்மைல் பண்றாங்களா -

லைன் தான் கிளீயர் ஆச்சே !!
கதை கதை யா எழுதுறதெ
விட்டுட்டு ஆக வேண்டியதெ
பாக்க வேண்டிய்யது தானே
//

திறந்து வைத்த படி வாயைபிளந்து தூங்கி கொண்டிருந்தவனை எழுப்பினான் ஆபீஸ் பையன்.